*  ***پدري با پسري گفت به قهر**                       *

**که تو آدم نشوي جان پدر **       *

*حيف از آن عمر که اي بي سروپا**    ****

                         **در پي تربيتت کردم سر*

              **دل فرزند از اين حرف شکست**        ****

              **بي خبر از پدرش کرد سفر *

                        **رنج بسيار کشيد و پس از آن**          ****

     **زندگي گشت به کامش چو شکر*

عاقبت شوکت والايي يافت**               ****

       **حاکم شهر شد و صاحب زر*

*چند روزي بگذشت و پس از آن**       ****

**       **امر فرمود به احضار پدر*

          **پدرش آمده از راه دراز**                ****

       **نزد حاکم شد و بشناخت پسر*

                **پسر از غايت خودخواهي و کبر**       ****

       **نظر افکند به سراپاي پدر*

                 ** **گفت گفتي که تو آدم نشوي **            ****

       **تو کنون حشمت و جاهم بنگر *

*پير خنديد و سرش داد تکان**           ****

      *گفت اين نکته ، برون شد از در*

من نگفتم که تو حاکم نشوي** **           ****

                                                                       ****

    *« **گفتم آدم نشوي جان پدر**»*

                                    **جامي*